Na jakim jesteśmy etapie?
W Norwegii e-fakturowanie przekształca się z powszechnej, ale dobrowolnej praktyki w ustawowy obowiązek dla wszystkich przedsiębiorstw. Kraj ten startuje z zaawansowanej pozycji: e-fakturowanie B2G obowiązuje od 2019 roku, a już dziś dobrowolne korzystanie z Peppol/EHF w segmencie B2B ma udział w rynku na poziomie około 84–89%. System opiera się na formacie EHF (Elektronisk Handelsformat) – norweskim profilu Peppol BIS Billing 3.0, który funkcjonuje w sieci Peppol i jest zgodny z normą europejską EN 16931 (XML oparty na UBL).
Ramy prawne zostały określone w 2026 roku: w czerwcu Storting przyjął ustawę Prop. 44 L (2025-2026), która zmienia ustawę o rachunkowości, czyniąc obowiązkowym wystawianie e-faktur B2B (EHF/Peppol do odbiorców zarejestrowanych w ELMA) od 1 stycznia 2027 roku, oraz odbieranie e-faktur wraz z w pełni cyfrową księgowością od 1 stycznia 2030 roku. Obowiązek ten dotyczy wszystkich podmiotów zobowiązanych do prowadzenia księgowości, w tym przedsiębiorstw podlegających w Norwegii podatkowi dochodowemu, podatkowi od majątku lub podatkowi VAT, niezależnie od miejsca ich siedziby, natomiast zwolnione są firmy o obrotach poniżej 50 000 NOK. Księgowość również zmienia swoje oblicze: arkusze kalkulacyjne i edytory tekstu nie będą już dozwolonymi narzędziami. Należy zauważyć, że data w 2027 roku pozostaje tymczasowa do czasu wydania przepisów wykonawczych, ponieważ zasady dotyczące formatów i ewentualnych wyjątków zostaną ustalone przez Dyrekcję Podatkową.
Architektura opiera się na czteronarożnym modelu Peppol: nadawca, punkt dostępowy (access point) nadawcy, punkt dostępowy odbiorcy, odbiorca, z krajowym rejestrem ELMA pełniącym rolę wykazu osiągalnych adresatów. W przeciwieństwie do innych krajów europejskich, Norwegia nie przewiduje centralnej platformy zarządzanej przez urząd skarbowy: dla B2B przyjmuje model kontroli ex-post (post-audit). Dla firm już korzystających z Peppol obowiązek z 2027 roku w dużej mierze formalizuje obecną praktykę; dla pozostałych zmiana ma charakter strukturalny i dotyczy systemów ERP, procesów księgowych oraz archiwizacji. Dla podmiotów działających na arenie międzynarodowej Norwegia, choć nie jest członkiem UE, w pełni wpisuje się w nurt europejski: dzięki natywnemu standardowi Peppol zgodnemu z EN 16931 firmy spełniające norweskie wymogi będą już w dużej mierze przygotowane na obowiązki ery ViDA.
Interfejsy API A-Cube dla e-fakturowania w Norwegii
Na jakim jesteśmy etapie?
W Norwegii e-fakturowanie przekształca się z powszechnej, ale dobrowolnej praktyki w ustawowy obowiązek dla wszystkich przedsiębiorstw. Kraj ten startuje z zaawansowanej pozycji: e-fakturowanie B2G obowiązuje od 2019 roku, a już dziś dobrowolne korzystanie z Peppol/EHF w segmencie B2B ma udział w rynku na poziomie około 84–89%. System opiera się na formacie EHF (Elektronisk Handelsformat) – norweskim profilu Peppol BIS Billing 3.0, który funkcjonuje w sieci Peppol i jest zgodny z normą europejską EN 16931 (XML oparty na UBL).
Ramy prawne zostały określone w 2026 roku: w czerwcu Storting przyjął ustawę Prop. 44 L (2025-2026), która zmienia ustawę o rachunkowości, czyniąc obowiązkowym wystawianie e-faktur B2B (EHF/Peppol do odbiorców zarejestrowanych w ELMA) od 1 stycznia 2027 roku, oraz odbieranie e-faktur wraz z w pełni cyfrową księgowością od 1 stycznia 2030 roku. Obowiązek ten dotyczy wszystkich podmiotów zobowiązanych do prowadzenia księgowości, w tym przedsiębiorstw podlegających w Norwegii podatkowi dochodowemu, podatkowi od majątku lub podatkowi VAT, niezależnie od miejsca ich siedziby, natomiast zwolnione są firmy o obrotach poniżej 50 000 NOK. Księgowość również zmienia swoje oblicze: arkusze kalkulacyjne i edytory tekstu nie będą już dozwolonymi narzędziami. Należy zauważyć, że data w 2027 roku pozostaje tymczasowa do czasu wydania przepisów wykonawczych, ponieważ zasady dotyczące formatów i ewentualnych wyjątków zostaną ustalone przez Dyrekcję Podatkową.
Architektura opiera się na czteronarożnym modelu Peppol: nadawca, punkt dostępowy (access point) nadawcy, punkt dostępowy odbiorcy, odbiorca, z krajowym rejestrem ELMA pełniącym rolę wykazu osiągalnych adresatów. W przeciwieństwie do innych krajów europejskich, Norwegia nie przewiduje centralnej platformy zarządzanej przez urząd skarbowy: dla B2B przyjmuje model kontroli ex-post (post-audit). Dla firm już korzystających z Peppol obowiązek z 2027 roku w dużej mierze formalizuje obecną praktykę; dla pozostałych zmiana ma charakter strukturalny i dotyczy systemów ERP, procesów księgowych oraz archiwizacji. Dla podmiotów działających na arenie międzynarodowej Norwegia, choć nie jest członkiem UE, w pełni wpisuje się w nurt europejski: dzięki natywnemu standardowi Peppol zgodnemu z EN 16931 firmy spełniające norweskie wymogi będą już w dużej mierze przygotowane na obowiązki ery ViDA.
Interfejsy API A-Cube dla e-fakturowania w Norwegii
Lokalne normy, globalne API.
Każdy kraj ma własne zasady podatkowe: my zawsze mamy odpowiednie API. Nasza technologia komponowalna pozwala naszej platformie dostosować się do lokalnych wymagań i łatwo oferować pojedyncze komponenty lub rozwiązanie typu wszystko w jednym.
Lokalne normy, globalne API.
Każdy kraj ma własne zasady podatkowe: my zawsze mamy odpowiednie API. Nasza technologia komponowalna pozwala naszej platformie dostosować się do lokalnych wymagań i łatwo oferować pojedyncze komponenty lub rozwiązanie typu wszystko w jednym.
Lokalne normy, globalne API.
Każdy kraj ma własne zasady podatkowe: my zawsze mamy odpowiednie API. Nasza technologia komponowalna pozwala naszej platformie dostosować się do lokalnych wymagań i łatwo oferować pojedyncze komponenty lub rozwiązanie typu wszystko w jednym.